گفتم چشمم ، گفت: به راهش می دار
گفتم جگرم ، گفت: پر آهش می دار
گفتم که دلم ، گفت: چه داری در دل
گفتم غم تو ، گفت: نگاهش می دار

                                                  «ابوسعید»

سر می رود پاهایم
بس که فاصله دوختی به راه
سر می‌رود چشمهایم
تا ایستگاه
تا تو
تمام که نمی‌شوی!